Standardy Ochrony Małoletnich
Przyjęte przez Zarząd 10 sierpnia 2026 r. · przegląd do 10 sierpnia 2028 r.
Zgłoszenie niepokojącej sytuacji
Jeżeli niepokoi Cię zachowanie kadry, innego dziecka albo cokolwiek, co dotyczy bezpieczeństwa Twojego dziecka — zgłoś to koordynatorowi. Nie musisz mieć pewności; wystarczy podejrzenie.
§1. Czym są Standardy i kogo dotyczą
- Organizatorem zajęć jest Akademia Rozwoju Sportowego sp. z o.o. (dalej: Akademia). Standardy określają zasady ochrony małoletnich obowiązujące w Akademii — podczas treningów, półkolonii, obozów, wyjazdów, zawodów, pokazów, konsultacji sportowych oraz kontaktów organizacyjnych z dziećmi i ich opiekunami.
- Obowiązują wszystkich: zarząd, trenerów i instruktorów, opiekunów i wychowawców, współpracowników, zleceniobiorców i wolontariuszy — każdą osobę dopuszczoną do kontaktu z dzieckiem. Rodziców i opiekunów obowiązują w zakresie zasad organizacyjnych, a dzieci — w zakresie zasad bezpieczeństwa.
- Małoletni to osoba, która nie ukończyła 18 lat. Krzywdzenie to każde działanie lub zaniechanie naruszające dobro, bezpieczeństwo, godność albo integralność fizyczną lub psychiczną dziecka — w tym przemoc fizyczna, psychiczna i seksualna, zaniedbanie, cyberprzemoc i wykorzystanie.
- Podstawa prawna: ustawa z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich (art. 21, 22b, 22c), Kodeks rodzinny i opiekuńczy, RODO oraz przepisy o organizacji wypoczynku dzieci i młodzieży.
- Standardy są integralną częścią zasad obowiązujących w Akademii, obok Regulaminu zajęć.
§2. Zasady nadrzędne
- Najważniejsze są dobro, bezpieczeństwo i godność dziecka. Ochronę małoletnich traktujemy jako element organizacji sportu, a nie wyłącznie dokument formalny.
- Dziecko ma prawo powiedzieć „nie” — zgłosić dyskomfort, ból, strach, naruszenie granic albo niewłaściwe zachowanie dorosłego lub innego dziecka.
- Każdy dorosły w Akademii ma obowiązek reagować na sygnały krzywdzenia — także wtedy, gdy nie ma pełnej pewności, a istnieje uzasadnione podejrzenie.
- Wątpliwości rozstrzygamy na rzecz bezpieczeństwa dziecka.
§3. Kto pracuje z dziećmi
- Żadna osoba nie zostaje dopuszczona do samodzielnej działalności z małoletnimi bez wcześniejszej weryfikacji. Dotyczy to osób mających samodzielny, nienadzorowany kontakt z dziećmi: trenerów, instruktorów, opiekunów, wychowawców, wolontariuszy, współpracowników B2B i asystentów.
- Osoby wykonujące czynności pomocnicze doraźnie — na przykład kierowca firmy przewozowej albo rodzic pomagający przenieść sprzęt — które nie pozostają sam na sam z dziećmi i działają pod bezpośrednim nadzorem zweryfikowanej kadry, weryfikacji nie wymagają.
- Weryfikacja obejmuje sprawdzenie w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym oraz uzyskanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego. Dla osób zamieszkałych w Polsce informacja z KRK jest obowiązkowa — oświadczenie zastępuje ją wyłącznie w przypadku obywateli państw, które nie prowadzą rejestru karnego. Dodatkowo pobieramy oświadczenie o państwach zamieszkania w ostatnich 20 latach.
- Każda osoba podpisuje zobowiązanie do przestrzegania Standardów i przechodzi odprawę z zasad: relacji, szatni, kontaktu fizycznego, wizerunku, urazów i zgłoszeń.
- Brak kompletu weryfikacji oznacza brak dopuszczenia do samodzielnego kontaktu z dziećmi.
§4. Bezpieczne relacje dorosły – dziecko
Od osób pracujących z dziećmi wymagamy:
- komunikacji spokojnej, konkretnej i adekwatnej do wieku dziecka,
- korygowania techniki w sposób rzeczowy i zrozumiały,
- kontaktu fizycznego wyłącznie technicznego — jawnego i uzasadnionego bezpieczeństwem lub treningiem,
- prowadzenia rozmów indywidualnych w miejscu widocznym lub przy uchylonych drzwiach,
- kontaktu z rodzicem w sprawach organizacyjnych i zdrowotnych,
- reakcji na ból, płacz, przeciążenie i odmowę wykonania ćwiczenia.
Zakazane jest:
- krzyk upokarzający, wyśmiewanie, zawstydzanie, grożenie, izolowanie,
- komentowanie ciała, wagi, atrakcyjności, seksualności lub wyglądu dziecka,
- dotyk intymny, nieuzasadniony, ukryty lub niezrozumiały dla dziecka,
- przebywanie sam na sam z dzieckiem w zamkniętym pokoju, szatni, toalecie lub samochodzie bez uzasadnienia i bez wiedzy organizatora,
- prywatne relacje emocjonalne, tajemnice, prezenty, faworyzowanie oraz kontakt poza godzinami zajęć bez potrzeby organizacyjnej,
- zmuszanie dziecka do kontynuowania ćwiczeń mimo bólu, strachu lub widocznej kontuzji.
Trener nie wykorzystuje autorytetu do presji, zastraszania ani przekraczania granic dziecka i nie prowadzi z nim prywatnej relacji poza kontekstem sportowo-organizacyjnym. Każda sytuacja budząca dyskomfort dziecka jest traktowana poważnie.
§5. Asekuracja i kontakt fizyczny w akrobatyce
W akrobatyce kontakt fizyczny bywa konieczny — przy asekuracji, ochronie przed upadkiem i korekcie techniki. Nie zwalnia to nas z obowiązku jasnego określenia granic. Obowiązują cztery zasady:
- Celowość — dotyk służy bezpieczeństwu, asekuracji albo korekcie technicznej. Nigdy niczemu innemu.
- Jawność i proporcjonalność — dziecko rozumie, po co jest asekurowane, a kontakt jest minimalny i adekwatny do ćwiczenia.
- Szacunek — bez komentarzy zawstydzających i naruszających godność dziecka.
- Prawo odmowy — dziecko może zgłosić dyskomfort, a trener ma obowiązek przerwać ćwiczenie i wysłuchać dziecka. W miarę możliwości do asekuracji wchodzi inna osoba; jeżeli nie jest to możliwe, bo trener prowadzi zajęcia jednoosobowo — ćwiczenie zostaje zmienione na takie, które asekuracji nie wymaga.
Trening indywidualny dziecka odbywa się w miejscu widocznym, przy obecności innych osób albo za wiedzą rodzica. Korekta w okolicy bioder, ud lub tułowia wymaga wyjaśnienia dziecku celu i — w miarę możliwości — obecności drugiej osoby dorosłej. Ból, zawroty głowy, upadek, płacz lub lęk oznaczają przerwanie ćwiczenia i ocenę sytuacji.
§6. Szatnie, toalety, noclegi i transport
- Szatnie — dorosły nie przebywa w szatni z dziećmi bez konieczności; wejście wymaga zapowiedzi i uzasadnienia, a w miarę możliwości obecności drugiej osoby dorosłej.
- Toalety — dorosły nie wchodzi z dzieckiem do toalety poza nagłą koniecznością udzielenia pomocy.
- Pokoje i noclegi — opiekun nie przebywa sam na sam z dzieckiem w zamkniętym pokoju bez uzasadnienia. Kontrole nocne prowadzimy z poszanowaniem prywatności i w miarę możliwości w parach.
- Nagrywanie — obowiązuje bezwzględny zakaz fotografowania i nagrywania w szatniach, toaletach, pokojach noclegowych oraz w sytuacjach naruszających prywatność.
- Transport — przewóz dziecka przez jednego dorosłego sam na sam jest niedopuszczalny, chyba że wynika z nagłej konieczności i odbywa się za wiedzą organizatora oraz rodzica.
- Basen i kąpielisko — dodatkowy nadzór, zasady grupowe, liczenie uczestników i korzystanie wyłącznie z miejsc dopuszczonych i nadzorowanych.
§7. Relacje dziecko – dziecko
- Dzieci traktują się z szacunkiem i nie naruszają wzajemnie godności, prywatności, ciała ani rzeczy osobistych.
- Zakazane są: bicie, popychanie, szarpanie, zamykanie w pomieszczeniu, wymuszanie, wyśmiewanie, wykluczanie, hejt, nagrywanie bez zgody oraz rozpowszechnianie kompromitujących zdjęć i filmów.
- Szczególną uwagą obejmujemy dzieci młodsze, nowe w grupie, z niepełnosprawnościami i specjalnymi potrzebami, po kontuzji oraz z trudnościami emocjonalnymi lub społecznymi.
- Kadra reaguje na „żarty”, które zawstydzają, izolują lub naruszają granice dziecka. Przemocy rówieśniczej nie tłumaczymy rywalizacją sportową.
- Gdy dzieci nagrywają czyjś upadek lub porażkę, kadra najpierw zabezpiecza dowód (zrzut ekranu albo kopia na urządzeniu kadry), a dopiero potem żąda usunięcia nagrania z urządzenia dziecka — inaczej zniknąłby materiał potrzebny w sprawie o przemoc rówieśniczą. Kadra nie ma prawa odbierać dziecku telefonu ani wymuszać kasowania; może żądać usunięcia i powiadomić rodziców.
§8. Telefony, komunikatory i kontakt elektroniczny
- Podstawowym kanałem komunikacji organizacyjnej jest kontakt z rodzicem/opiekunem.
- Bezpośredni kontakt kadry z dzieckiem przez telefon, SMS lub komunikator jest dopuszczalny wyłącznie wtedy, gdy jest uzasadniony organizacyjnie lub treningowo, transparentny i znany rodzicowi.
- Kadra nie prowadzi z dzieckiem prywatnych rozmów emocjonalnych, nie prosi o tajemnice, nie usuwa rozmów w celu ukrycia kontaktu i nie wysyła treści niezwiązanych z zajęciami.
- Grupy komunikacyjne założone lub prowadzone przez Akademię są moderowane, mają jasny cel, a w przypadku młodszych dzieci obejmują rodzica lub opiekuna organizacyjnego. Standard nie obejmuje grup zakładanych przez dzieci prywatnie, poza strukturami Akademii — nie mamy do nich dostępu ani wglądu.
- W ramach ochrony przed dostępem do treści szkodliwych dbamy o to, aby urządzenia wykorzystywane podczas zajęć — w zakresie, który kontrolujemy — nie umożliwiały dzieciom dostępu do treści nieodpowiednich. Kadra reaguje na sygnały, że dziecko zetknęło się z takimi treściami w czasie zajęć lub obozu.
§9. Wizerunek, zdjęcia i media społecznościowe
- Zgoda na udział w zajęciach nie jest zgodą na publikację wizerunku. Zgoda na wizerunek jest osobna — udziela się jej na oddzielnym formularzu, dostępnym w sekcji Dokumenty.
- Zgoda jest dobrowolna. Jej brak nie powoduje wykluczenia dziecka z zajęć ani gorszego traktowania — dzieci bez zgody po prostu nie są utrwalane na potrzeby promocyjne.
- Zgoda wskazuje podmiot, cel, kanały publikacji, okres obowiązywania i sposób wycofania. Można ją wycofać w każdej chwili, bez podawania przyczyny.
- Nie publikujemy materiałów zawstydzających: z urazem, płaczem, porażką, w szatni, w pokoju ani w sytuacji naruszającej godność dziecka.
- Podczas obozów nie publikujemy w czasie rzeczywistym informacji, które ułatwiłyby osobom obcym dotarcie do dzieci.
- Po wycofaniu zgody przeglądamy kanały, którymi zarządzamy — stronę arsport.pl i nasze profile w mediach społecznościowych — i usuwamy z nich materiały z wizerunkiem dziecka. Nie wznawiamy druku materiałów zawierających ten wizerunek. Nie jesteśmy natomiast w stanie wycofać z obiegu egzemplarzy już rozdanych ani kopii udostępnionych wcześniej przez osoby trzecie we własnych kanałach — o ich usunięcie możemy jedynie wystąpić.
- Wycofanie zgody jest skuteczne z chwilą doręczenia i nie wymaga żadnych dodatkowych czynności. Jeżeli znasz konkretne materiały, których dotyczy — posty, zdjęcia lub filmy — możesz wskazać je w zgłoszeniu; przyspieszy to usunięcie. To pomoc, a nie warunek — kanały przeglądamy również z własnej inicjatywy.
§10. Zgłoszenie niepokojącej sytuacji
- Zgłoszenie może złożyć każdy: dziecko, rodzic, członek kadry lub osoba trzecia. Każdy sygnał traktujemy poważnie — również taki, który nie jest pewny.
- Zgłoszenia przyjmuje Patryk Drażba, koordynator ds. ochrony małoletnich (tel. 510 652 626), a w razie jego nieobecności lub gdy zgłoszenie dotyczy koordynatora — Patryk Molka (tel. 736 058 613). Zgłoszenie można też wysłać na adres ochrona@arsport.pl.
- Osoba przyjmująca zgłoszenie nie prowadzi śledztwa. Wysłuchuje spokojnie, nie ocenia, nie obiecuje pełnej tajemnicy i dokumentuje przekazane informacje.
- Następnie oceniamy, czy dziecko potrzebuje natychmiastowej pomocy — medycznej, psychicznej albo odseparowania od osoby wskazanej w zgłoszeniu — i zabezpieczamy dowody.
- Koordynator wraz z Zarządem ustala dalszą ścieżkę: kontakt z rodzicami, zawiadomienie policji lub prokuratury, sądu rodzinnego albo pomocy społecznej, a także plan wsparcia dziecka.
- Dziecka nie konfrontujemy z osobą wskazaną jako sprawca. Do czasu wyjaśnienia sprawy ograniczamy dostęp tej osoby do dziecka; jeżeli zgłoszenie dotyczy członka kadry — osoba ta zostaje natychmiast odsunięta od kontaktu z dziećmi.
- Po zakończeniu interwencji monitorujemy sytuację i wspieramy dziecko, a rodzica informujemy w zakresie bezpiecznym dla dziecka i zgodnym z prawem.
§11. Urazy i nagłe zdarzenia medyczne
- Przy zapisie na obóz, półkolonie i zajęcia rodzic przekazuje informacje o zdrowiu dziecka: alergie, leki, choroby przewlekłe, przeciwwskazania, wcześniejsze urazy i dane alarmowe. Rzetelność tych danych ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo dziecka.
- Dziecko zgłaszające ból, zawroty głowy, duszność, nudności, osłabienie, lęk albo objawy po upadku nie kontynuuje ćwiczenia do czasu oceny sytuacji.
- W sytuacji nagłej wzywamy zespół ratownictwa medycznego (112 / 999), udzielamy pierwszej pomocy w granicach kompetencji i informujemy rodzica.
- Do rejestru urazów wpisujemy uraz, który wymagał przerwania aktywności i czynności wykraczających poza doraźne opatrzenie — kontaktu z rodzicem, konsultacji medycznej, dłuższej obserwacji albo wyłączenia z dalszych zajęć. Drobne otarcia i siniaki opatrzone na miejscu, po których dziecko wraca do ćwiczeń, wpisu nie wymagają.
- Powrót do treningu po urazie jest ostrożny i może wymagać informacji od rodzica, lekarza lub fizjoterapeuty — zależnie od skali urazu.
§12. Obozy, półkolonie i wyjazdy
- Formalnym organizatorem wypoczynku jest Akademia i to ona figuruje na wszystkich dokumentach przekazywanych rodzicom.
- Przed wyjazdem sprawdzamy obowiązek zgłoszenia wypoczynku w bazie prowadzonej przez kuratorium, weryfikujemy całą kadrę i przeprowadzamy odprawę.
- Rodzice otrzymują regulamin, Standardy, kontakt do koordynatora oraz zasady odbioru dziecka i korzystania z telefonów. Dzieci pierwszego dnia omawiają skróconą wersję Standardów.
- Na miejscu obowiązuje liczenie dzieci przy każdej zmianie miejsca pobytu grupy oraz przy transporcie, dyżury opiekunów zgodnie z harmonogramem i zakaz pozostawiania dzieci bez nadzoru.
- Dokumentujemy zdarzenia zagrażające dobru małoletniego: uraz wymagający interwencji, zaginięcie, przemoc, poważną skargę oraz zdarzenia mogące rodzić odpowiedzialność. Drobne konflikty rówieśnicze rozwiązywane na bieżąco nie wymagają wpisu do rejestru — chyba że się powtarzają lub eskalują.
- Ustalamy z rodzicami godziny i kanały kontaktu; o zdarzeniach nagłych informujemy niezwłocznie.
§13. Udostępnianie i przegląd Standardów
- Standardy udostępniamy kadrze, rodzicom i dzieciom — w wersji pełnej (ta strona) oraz skróconej dla dzieci (poniżej). Wersja skrócona wisi także w widocznym miejscu w sali.
- Każda osoba z kadry podpisuje oświadczenie o zapoznaniu się ze Standardami.
- Koordynator dokonuje przeglądu Standardów nie rzadziej niż raz na dwa lata oraz po każdym poważnym incydencie. Najbliższy przegląd: do 10 sierpnia 2028 r.
- Dokumentacja ujawnionych zdarzeń zagrażających dobru małoletniego przechowywana jest nie krócej niż 10 lat od dnia zdarzenia i nie krócej niż do ukończenia przez małoletniego 20. roku życia, w zamkniętej dokumentacji dostępnej wyłącznie dla koordynatora, zastępcy koordynatora i Zarządu.
- Zasady przetwarzania danych zebranych w związku ze Standardami opisuje Polityka Prywatności.
Wersja dla dzieci
To samo, tylko krócej i prościej. Ta wersja wisi też na sali.
Masz prawo czuć się bezpiecznie.
Nikt nie może Cię bić, wyśmiewać, straszyć ani dotykać w sposób, którego nie rozumiesz albo który jest dla Ciebie niekomfortowy.
Możesz powiedzieć „stop”.
Jeśli ćwiczenie boli, boisz się, źle się czujesz albo nie chcesz być asekurowany/a w dany sposób — powiedz trenerowi lub opiekunowi. Trener ma wtedy przerwać ćwiczenie.
Nie wolno nagrywać innych bez zgody.
Nie robimy zdjęć ani filmów w szatniach, łazienkach i pokojach. Nie nagrywamy nikogo, kto płacze, przewrócił się albo jest zawstydzony.
Nie zostajesz sam/a z problemem.
Możesz zgłosić problem trenerowi, opiekunowi, koordynatorowi albo rodzicowi. Zawsze ktoś Cię wysłucha.
Nie musisz trzymać tajemnicy, która Cię niepokoi.
Jeśli dorosły albo inne dziecko każe Ci zachować w tajemnicy coś dziwnego, przykrego lub niebezpiecznego — powiedz o tym zaufanej osobie.
Szanujemy innych.
Nie bijemy, nie popychamy, nie wyśmiewamy, nie wykluczamy i nie publikujemy zdjęć ani filmów, które kogoś ośmieszają.
Gdzie zgłosić? Powiedz trenerowi albo opiekunowi. Możesz też zadzwonić do koordynatora: Patryk Drażba, 510 652 626. Jeśli wolisz napisać — ochrona@arsport.pl.